сов. перех. разг.
1. однокр. к гл. выковыривать
2. см. тж. выковыривать
ВЫ́КОВЫРНУТЬ, выковырну, выковырнешь (разг.). однокр. к выковырять.
вы́ковырнуть, вы́ковырну, вы́ковырнем, вы́ковырнешь, вы́ковырнете, вы́ковырнет, вы́ковырнут, вы́ковырнул, вы́ковырнула, вы́ковырнуло, вы́ковырнули, вы́ковырни, вы́ковырните, вы́ковырнувший, вы́ковырнувшая, вы́ковырнувшее, вы́ковырнувшие, вы́ковырнувшего, вы́ковырнувшей, вы́ковырнувших, вы́ковырнувшему, вы́ковырнувшим, вы́ковырнувшую, вы́ковырнувшею, вы́ковырнувшими, вы́ковырнувшем, вы́ковырнутый, вы́ковырнутая, вы́ковырнутое, вы́ковырнутые, вы́ковырнутого, вы́ковырнутой, вы́ковырнутых, вы́ковырнутому, вы́ковырнутым, вы́ковырнутую, вы́ковырнутою, вы́ковырнутыми, вы́ковырнутом, вы́ковырнута, вы́ковырнуто, вы́ковырнуты
см. выковырять