I сов. неперех. разг.
1. однокр. к гл. тукаться
2. см. тж. тукаться
II сов. неперех. разг.-сниж.
Стать странным, ненормальным (о человеке).
I сов. неперех. разг.
1. однокр. к гл. тукаться
2. см. тж. тукаться
II сов. неперех. разг.-сниж.
Стать странным, ненормальным (о человеке).
ТУ́КНУТЬСЯ, тукнусь, тукнешься (прост. фам.). однокр. к тукаться. Тукнуться об стену.
ту́кнуться, ту́кнусь, ту́кнемся, ту́кнешься, ту́кнетесь, ту́кнется, ту́кнутся, ту́кнулся, ту́кнулась, ту́кнулось, ту́кнулись, ту́кнись, ту́книтесь, ту́кнувшийся, ту́кнувшаяся, ту́кнувшееся, ту́кнувшиеся, ту́кнувшегося, ту́кнувшейся, ту́кнувшихся, ту́кнувшемуся, ту́кнувшимся, ту́кнувшуюся, ту́кнувшеюся, ту́кнувшимися, ту́кнувшемся
удариться, хрястнуть, трахнуться, хлобыстнуть, тюкнуться, ляпнуться, шваркнуться, шаркнуться, хряснуться, шмякнуться, треснуться, бацнуться, бахнуться, брякнуться, натолкнуться, хлопнуться, хлобыстнуться, бабахнуться, шарахнуться, стукнуться, тяпнуться, кокнуться, хватиться, шарахнуть
гл. сов.
удариться
стукнуться
трахнуться
бахнуться
бабахнуться
бацнуться
хлопнуться
треснуться
брякнуться
хватиться
тяпнуться
ляпнуться
кокнуться
шаркнуться
шваркнуться
шмякнуться
шарахнуться
хрястнуться
хлобыстнуться