I сов. перех. разг.
1. однокр. к гл. кусать I
2. см. тж. кусать I
II сов. перех. разг.
1. однокр. к гл. кусать II
2. см. тж. кусать II
I сов. перех. разг.
1. однокр. к гл. кусать I
2. см. тж. кусать I
II сов. перех. разг.
1. однокр. к гл. кусать II
2. см. тж. кусать II
КУСНУ́ТЬ, кусну, куснёшь (разг.). однокр. к кусать.
кусну́ть, кусну́, куснём, куснёшь, куснёте, куснёт, кусну́т, кусну́л, кусну́ла, кусну́ло, кусну́ли, кусни́, кусни́те, кусну́вший, кусну́вшая, кусну́вшее, кусну́вшие, кусну́вшего, кусну́вшей, кусну́вших, кусну́вшему, кусну́вшим, кусну́вшую, кусну́вшею, кусну́вшими, кусну́вшем, ку́снутый, ку́снутая, ку́снутое, ку́снутые, ку́снутого, ку́снутой, ку́снутых, ку́снутому, ку́снутым, ку́снутую, ку́снутою, ку́снутыми, ку́снутом, куснут, куснута, куснуто, куснуты
см. укусить